Wybrzeże Słowińskie

Ponad 6000 lat temu morze opierało się o pas moren czołowych, w którym leży m.in. Rowokół, tworząc płytką i rozległą zatokę. Prądy morskie nanosiły ciągle piasek i budowały mierzeję, odcinając zatokę. Jej zamkniecie nastąpiło 5500 lat temu. W ten sposób powstało duże przybrzeżne jezioro, którego wody wysłodziły się dość szybko. Stopniowe i nierównomierne zarastanie jeziora oraz odkładanie się coraz grubszych pokładów mułów i torfu doprowadziły do utworzenia czterech jezior: Łebsko, Gardno, Dołgie Wielkie i Dołgie Małe, oraz do wytworzenia płaskiej, rozległej, podmokłej i zatorfionej równiny przymorskiej. W ostatnich latach można zaobserwować powstawanie piątego jeziora (Smołdzińskiego), tworzącego się w wyniku odcięcia zatoki w północno-wschodniej części jeziora Gardno. Wody dwóch największych jezior Słowińskiego Parku Narodowego - Łebska (7140 ha. 3. co do wielkości w Polsce i największe z przybrzeżnych) i Gardna - (2468 ha) są żyzne i niezbyt czyste. Do Łebska uchodzi rzeka Łeba, a do Gardna - Łupawa. Do płytkich (Łebsko - 6.3 m, Gardno - 2,6 m) i zamulonych jezior przenoszą one znaczne ilości zanieczyszczeń. W ciągu 60 lat powierzchnia Łebska zmniejszyła się o 400 ha. Charakterystyczne dla obu akwenów są okresowe wlewy wód morskich, żyją tu więc również gatunki słonolubnych roślin i zwierząt.